Een experiment toonde dat de 20% van de artsen die 95% betrouwbaarheid scoorden in het lezen van röntgenfoto’s bewust rekening hielden met hun onwetendheid. Ze hielden er rekening mee dat we niet weten wat we niet weten. En daar zit juist de verruiming in kennen en kunnen.

In onze opleiding tot transformationeel Coach – Trainer – Mediator leren we de cursist dat zijn eerste taak is een cliënt het probleem te geven wat hij al heeft. Dus de cliënt laten accepteren waarin hij onbekwaam is. Pas daarna ontrolt het proces van inzicht – acceptatie – verwelkoming – verandering.

Klungelen is ook iets niet kunnen, niet durven, maar het tóch doen. Gewoon onderweg te gaan, een eerste stap doen met wat je nu hebt en bent, prachtig weergegeven door de Chinese spreuk:

“Vertel het me en ik zal het vergeten.
Laat het me zien en ik zal het onthouden.
Laat het me ervaren en ik zal het me eigen maken”

Door dingen zeker te weten ken je jezelf te veel almacht toe. Verwelkom je fouten – zoek ze op. Te veel mensen linken fouten maken aan falen. Je hebt pas gefaald als je opgeeft. Wat is er trouwens fout aan een fout? Juist door een fout weet ik de volgende keer hoe het niet moet. In enkele organisaties heb ik als trainer de ‘fout van de week’ ingevoerd. Gelijk de eerste keer zei een deelnemer: “Dank je wel – ik stond op het punt die fout morgen ook te maken”.

We willen vaak zo snel een specifiek resultaat. Handiger is: hou je doel vast maar laat het specifieke resultaat los. Het is belangrijker dat je je verlangen volgt, meer dan het resultaat – dat zal er altijd anders uitzien dan je denkt. En stuur die subpersonen als de Innerlijke Criticus en de Controleur of Regisseur maar even weg van het stuur. Kunnen en kennen zijn van het ego dat alles onder controle wil hebben en niet-kunnen als falen ziet. Klungelkracht is van de ziel die wil leren en groeien en onderzoeken.

Joost Drenthe
directeur/hoofddocent

Wat wél meer mag? Aandacht voor ons tijdelijk tehuis: ons lichaam. We doen er van alles mee (en in), maar zijn met ons aandacht naar buiten gericht: wat er nog allemaal moet. Niet naar binnen: naar wat er kán en daarom komen er zo vaak storingen – door het niet luisteren naar dat prachtige instrument. Alleen in onze slaap kan het vrijuit zijn werk doen om ons weer op te laden. Daarom 3 tips voor meer lichaamsbewust leven in 2012:

1. Als je eet, voel dan eens bewust het verschil in eet-impuls van de mond en de maag. Je mond zal vaak ‘méér-méér’ zeggen terwijl je maag dan al vaak ‘hó-hó stop!’ aangeeft.
2. Ervaar maar eens hoeveel minder je hoeft te eten en hoeveel meer vol-doen-ing (!) je krijgt als je de hap met volledige aandacht op smaak en geur en textuur kauwt.
3. Geef je gedurende de dag eens 5 minuten over aan het totale loslaten van alle gedachten – gevoelens – gedragingen. Alsof je niets was – niets hoeft – niets kunt.

Waarschijnlijk komt er eerst vermoeidheid boven die je al die tijd hebt weggedrukt. Die laat je niet los, maar laat je toe: overgave aan wat er, onderdrukt, toch was. Na 5 minuten kun je het leven weer vol-moedig aan!

Joost

Namens het Orbis team,
Joost, Loes, Margreet, Ivo & Ingrid

Instituut Orbis is van 24 december tot 4 januari 2012 gesloten.